![\"\"](\"http:\/\/www.fantasietuindekronkel.nl\/wp-content\/uploads\/artikelfoto.jpg\" "\\"artikelfoto\\"")
<\/a>\u00a0Al die jaren werkte hij er onafgebroken aan z\u2019n jongensdroom: \u2018Fantasietuin De Kronkel\u2019. Groen met \u2018n knipoog. Hier is het onbekommerd dagdromen. Struiners zijn het hele seizoen welkom. Ze dwalen langs weelderige bloemenpracht, bonte kleuren, ruisend struikgewas, sierbomen in een schilderachtig decor van slingerpaadjes, hofjes, zitjes en doorkijkjes, heuvels van zwerfkeien en natuurlijke vijverpartijen.<\/p>\nEen tuin vol grapjes ook. \u201cAbsurdistisch, daar houd ik van\u201d, vertelt de hovenier. Gekkigheid die bezoekers even doet glimlachen. \u201cLand-art noemen ze het. Maar zelf heb ik geen verstand van kunst hoor.\u201d<\/p>\n
Of de tuin na vijftien jaar eindelijk klaar is? Henk schudt van nee. \u201cIk ben wel aan de finishing-touch toe.\u201d Gelukkig maar. En verder dwaalt hij weer, de blik op prettig verbaasd als was hij Alice zelf in z\u2019n eigenhandig gecre\u00eberde wonderland.<\/p>\n
De Kronkel van Henk. Wat een wereld. Stillevens van stronken, een pad van putdeksels, oude gebinten waar de koeien aan geknabbeld hebben. Symmetrisch gestapelde dakpannen en gebroken terrastegels die nu dienst doen als ludieke muurtjes en grensposten. Slimme dammen van bakstenen. Het skelet van stammetjes, een boom vol fluitketels. Stobben als heksenkring en \u2018n statafel voor kabouters die van klauteren weten.<\/p>\n
De dwaaltuin van Henk Gelmers is een verademing in de zoom van de A32 waar het snelverkeer voorbij raast. \u201cEr komt nog een dubbele laag zoab\u201d, zo heeft de gemeente beloofd, \u201cdat scheelt de helft aan herrie.\u201d<\/p>\n
De natuur mag haar gang gaan, binnen bepaalde perken. \u201cEr moet harmonie zijn\u201d, zegt de meester, \u201chet mag geen rommeltje worden.\u201d Maar Henk kijkt niet op wat dood loof of een perkje onkruid (\u2018och, ik noem het liever ongewenste plantengroei\u2019). Liever steekt hij z\u2019n energie in creatief vormsnoeien, het bouwen aan hoogteverschillen die de fantasietuin spannend maken.<\/p>\n
Alles z\u2019n eigen plek en ritme. Trossen rododendrons, kronkelhazelaar op stam, koningsvarens, dikke papavers, woekerend bamboe, riet, lis en waterlelie. Soortnamen zeggen eigenlijk Henk niet veel. \u201cIk werk puur op gevoel, met wat ik mooi vind.\u201d<\/p>\n
Bezoekers van de fantasietuin vragen hem tijdens een bezoekje wel eens: \u201cHoeveel tuinmannen heeft u wel niet in dienst?\u201d Henk lacht. \u201cEentje maar. En dat ben ik zelf.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jolanda de Kruyf 21 mei 2011,\u00a0De Stentor Eigenlijk moet nodig het gras een keer gemaaid worden. Maar dan sneuvelt een veld vol tere madeliefjes en dat kan Henk Gelmers weer<\/p>\n